şiirler

Seni Uzaklara Seni uzaklara saldım elimle Gün batıyor gün üstüne buz gibi Kararıp duruyor nereye baksam Ayrılığa düğümlenmiş söz gibi Beni yalnızlığa batırdın gittin Tüm güzelliğimi bitirdin gittin Taş olup göğsüme oturdun gittin Dört yanımdan esiyorsun güz gibi Çıktığım yolların ucunda yoksun Bütün kuşlar döndü içinde yoksun Bin yıl erken ise gecimde yoksun Ömrüme dünyayı bastım tuz gibi.

«Tohumumu toprağa verip hayatı döllerim, rengimi ışığa verip umudu döllerim, kokumu havaya verip yeli döllerim. Ben ne has bahçelerde bir gül ağacıyım, ne zalimin uğrunda bir darağacıyım, ben bir avlu duvarında mor çiçekli leylak ağacıyım. Arı gündüz gelir benden bal alır, zalim gece gelir benden dal alır. Ben bir leylak ağacıyım, üç dalım gitti oy dallarım kırık, üç dalım gitti incecik kollarım kırık...»

21 Mayis 2012 Dogu Anadolu Turkusu Uzun Hava (Baba Bugun) Baba bugün dağlar yeşile boyandı Kim yandı kim uyandı Gözlerim ağam kalbime ateş düştü İçimde yar dayandı gözlerim ağam Su serptim ataş sönsün Serptiğim su dayandı Aman aman aman aman Aman aman aman aman elinden Digel otur o güzel boyuna ben de ölem Baba bugün dağlar başı dolu kar Benzim sarı ufkum dar Gözlerim ağam her gelen benzin sorar Bilmem kalbimde ne var Gözlerim ağam her gelen benzin sorar Bilmem kalbimde ne var Aman aman aman aman Aman aman aman aman elinden Digel otur o güzel boyuna ben de ölem Bir Insan Omrunu Neye Vermeli? Bir insan ömrünü neye vermeli Harcanıp gidiyor ömür dediğin Yolda kalanda bir yürüyende bir Harcanıp gidiyor ömür dediğin Yüreğin ürperir kapı çaLınsa Esmeyen yelinden hile sezerler Künyeler kazılır demir sandıkta Savrulup gidiyor ömür dediğin Zulfu Livaneli

MEHMET TOPRAK OLDU Yokluktu yoksulluktu Anadolu Bozkırın orta yerinde bir çocuk doğdu Adı Mehmet oldu O şehit oğluydu. Daha doğmadan yetim oldu Anası kaptı Mehmet’i koştu Tarlada ırgat oldu Eski bir yorgana sardı Mehmet’i toprağa koydu Gün oldu meme emdi karnı doydu gözü doydu Gün oldu aç kaldı susuz kaldı Gün oldu toprak Onun yatağı oldu Mehmet toprağın üstünde kırk günlük bebek oldu Yağmur yıkadı yüzünü ayaz kuruttu ellerini Güneş kararttı tenini Mehmet’in aklı erer oldu Babasını sordu Dedi, anası Şehit oldu Gövdesini toprak yaptı vatana kattı Senin baban toprak oldu Mehmet’in aklı ermedi Babası nasıl toprak olurdu Gün geldi Düşman Çanakkale’ye geldi Toprak dedi Mehmet’in yaşı onyedi Toprak benim babam dedi Vermem dedi Mehmet Mehmetçik oldu Anası onu son kez doyurdu Koştu Çanakkale’ye Mustafa Kemal’in askeri oldu Gün oldu karnı doydu gözü doydu Gün oldu aç kaldı susuz kaldı Gün oldu toprak onun yatağı oldu Mehmet toprağın üstünde kırk günlük asker oldu Yağmur yıkadı yüzünü ayaz kuruttu ellerini Güneş kararttı tenini Mehmet’in aklı erdi Hatırladı Babasının gövdesini toprak yaptığını anladı Babası nasıl toprak oldu Mehmet Mehmetçik oldu Çelik oldu duvar oldu ÇANAKKALE GEÇİLMEZ OLDU Ateş kustu düşman mermi kustu bomba kustu Durdu Mehmet çöktü dizlerinin üstüne Kan vardı göğsünün üstünde Alnını toprağa koydu Toprak kan oldu Yattı toprağın üstüne kırk günlükken yattığı gibi Tuttu toprağı kırk günlükken tutuğu gibi Mehmet toprak oldu Toprağa renk oldu Bitki oldu yaprak oldu Bayrağa kırmızı oldu Gelin kızın halısında boya oldu desen oldu Koyuna kuzuya çimen oldu yün oldu iplik oldu Ustanın elinde çanak oldu çömlek oldu Aşığın dilinde türkü oldu İki yüz elli bin Mehmet şehit oldu İki yüz elli bin Mehmet toprak oldu Toprak bize VATAN oldu